از سویی تفکر به اصطلاح لیبرال دموکراسی مبتنی بر اومانیسم و انسانگرا، آزادیخواه طرفدار حقوق بشر، سازنده و مبتکر سازمانهای جهانی صلحطلب و صلحجو! دارنده حق وتو و اقتدارگرا در سطح جهانی هم این روزها نقاب، افکنده و بی آبرو گشته است. غرب در آزمون مهم انسانیت، وجدان بشری و حقوق و آزادیهای اساسی رفوزه و دستشان برای عموم مردم رو شده است.
بیعملی و انفعال نهادهای بینالمللی، لکه ننگی ابدی بر پیشانی آنهاست. محروم کردن یک جمعیت از نیازهای اولیه زندگی، نقض آشکار قوانین بینالمللی بشردوستانه، معاهدات حقوق بشری و مقاوله نامه های مصوب سازمان ملل و کنوانسیونهای ژنو است که چنین اقداماتی را جنایت جنگی میدانند. این ظلم سیستماتیک، جسم، امید و کرامت مردم غزه را هدف قرار داده است.
وضعیت اسفناک و وحشتناک قحطی تحمیلی بر مردم بی پناه ساکن غزه از سوی رژیم اسرائیل و حامیان آن و تشنگی و گرسنگی و فقدان بهداشت و درمان، خاطره توحش دوران باستان و محاصره قرون وسطایی را زنده کرده است. شاید جنایات و وحشیگریشان قابل مقایسه با پلیدترین حکومت های تاریخ نیز نباشد.
کافی است چند روز دیگر این وضعیت دهشتناک ادامه پیدا کند، صدها هزار نفر جان خواهند داد و این است نتیجه سکوت، انفعال و تعلل در برابر تاریکترین و بیشرمانهترین فاجعه انسانی تاریخ؛ نسلکشی و مرگ دستهجمعی، تراژدی حقوق بشر، مرگ اخلاق، انسانیت و کرامت انسانی، رسوایی لیبرالیسم و مدرنیته، رخوت و حتی اضمحلال سازمان ملل و موسسات و نهادهای حقوق بشری بین المللی، قانون جنگل و…
یادداشت: محمد عیسیزاده مدرس و پژوهشگر حقوق و علوم سیاسی